DAS-bandið hélt uppi stuði á Hrafnistu

DAS-bandið hristir upp í Hrafnistu

„Jú, jú, út af því eru menn að þessu. Það er gaman að láta gott af sér leiða,“ segir Jón Berg Halldórsson, einn meðlima DAS-bandsins, sem leikur tónlist sína á Hrafnistu á föstudögum. Hann lýsir því hvernig ein úr áhorfendahópnum hafi slegið þeim bestu gullhamrana.

„Hún þakkaði fyrir og sagði: „Mikið skelfing eruð þið yndisleg. Allir hér elska ykkur.“ Það er gefandi að finna að fólk hefur gaman að þessu,“ segir hann og hlær. „Við spilum gömlu lögin sem fólk hefur þekkt í gegnum tíðina.“

Um áttatíu voru mætt á tónleikana. Öll nutu þau tónlistarinnar og nokkur tóku dansspor. Sungið var með lögunum sem þau öll þekktu.

Vel skipuð hljómsveit

Bandið er vel skipað. Valbjörn Guðjónsson, Þórður Marteinsson og Jón Berg sjálfur spila allir á harmonikku. Ólafur Rúnar Þorvarðarson á gítar. Magnús Aadnegard og Kristján Grétar Jónsson á trommur og syngja. Jón Unnar Jóhannsson á bassa og Elínborg Sigurgeirsdóttir á píanó.

„Bæði ég og Valbjörn erum hálfheyrnalausnir. Maður heyrir ekki í hinum í hávaða. Það er erfitt. Maður er orðinn það gamall. Þetta er allt öðruvísi hér áður. Það voru engin vandræði við spilamennskuna en nú þarf að einbeita sér að því að heyra og hitta á nóturnar,“ segir hann og hlær.

„Já, það breytist allt með aldrinum en þó ekki það að tónlistin sameinar alltaf fólk.“ Tónleikarnir eru svo brotnir upp með  leikfimi. „Þá tökum við Höfuð, herðar hné og tær. Gerum það með sýningu á gólfinu. Svo segi ég sannar sögur til að breyta til. Allskonar sannleikur, því sannleikurinn er svo víðfemur.“

Spila á höfninni á Sjómannadaginn

Það er nóg að gera hjá DAS-bandinu. Það spilar hér á Flensborgarhöfn á Sjómannadaginn og örugglega mörg sem kannast við þau þaðan. „Já, við höfum gert það í 20-30 ár. Alltaf á brygginunni. Stundum helvíti kalt,“ segir Jón. En var hann sjómaður hér áður?

„Já, ég var sjómaður þangað til ég varð fertugur. Þá hætti ég og flutti úr Eyjum. Þetta var í gosinu. Flutti og hætti á sjónum og vann á Keflavíkurflugvelli þar til ég hætti að vinna sjötugur. Valbjörn var sjóari líka, Þórður smiður og húsvörður. Rúnar var kennari og Kristján rafstöðvarstjóri. Maggi var vélsmiður og Jón vann á Hrafnistu hér áður. Ella var  tónlistarstjóri.“

Leikur undir ólíkum nöfnum

En þessi hljómsveit heitir ekki aðeins DAS-bandið. „Við erum líka Grundarbandið. Á Mörkinni erum við svo Markarbandið og á Sólvangi þá Sólvangsbandið. Ef við höfum tíma förum við í Sunnuhlíð og þá erum við Sunnuhlíðarbandð,“ segir hann hress.

„Þetta er allt í ætt við kennitöluflakk. Við erum alltaf á föstudögum á Hrafnistu en einu sinni á mánuði á hinum stöðunum – á fimmtudögum.“

DAS-bandið hefur farið í gegnum ýmsar breytingar. „Við vorum með tíu harmonikur þegar við byrjuðum. Þá var Böðvar Magnússon á píanóinu. Nú eru svo margir fallnir frá og við með þrjár harmonikur, gítar, trommu, bassa og píanóleikara,“ segir Jón. Og þau eru á öllum aldri. „Harmonikkuleikarar þeir elstu yfir nírætt og baby-ið í bandinu er píanóleikarinn 75 ára.“

Já, tónlistin sameinar okkur öll. Svona eiga föstudagar að vera.