Gunnhildur Sigurðardóttir fjallkonan 2026
Fjallkona Hafnarfjarðar 2026
Gunnhildur Sigurðardóttir er fjallkona Hafnarfjarðar 2026. Hún flutti Vígsluljóð á Ráðhússviðinu í dag, á þjóðhátíðardegi okkar. Hægt var að fylgjast með því þegar Guðrún Hildur Rosenkjær festi skaut, höfuðfatið, á Gunnhildi í Hafnarborg fyrir flutning ljóðsins. Guðrún lýsti þá einnig tilurð skautbúningsins.
Á þessum þjóðhátíðardegi 2026 heiðruðum við merka sögu St. Jósefsspítala sem fagnar hundrað ára afmæli sínu þann 5. september. Í heila öld hefur St. Jó staðið vörð um líf, líðan og von. Í veggjum hans búa minningar kynslóða og í sögu hans speglast saga Hafnarfjarðar.
Gunnhildur er fyrrverandi hjúkrunarforstjóri spítalans. Svona hljóðar ljóðið:
Vígsluljóð
spítala heilags Jósefs í Hafnarfirði
Sjá húsið rísa glæst – , af föstum grunni
og geyma þúsund vona fyrirheit -;
það hús skal vígjast – helgum líknarbrunni
og heillagjafi reynast – bæ og sveit -;
og mannúð hreinni merki það skal bera
og máttugt standast – næstu tímamót -,
gegn heilsutjóni vígi það skal vera
og vinna sjúkum mönnum heilsubót. –
Ég sé þann lýð, með svitadögg á enni,
er sækir heill til gleði önnur drótt,
Hann biður þess, að blessuð sólin renni,
hann biður Guð, að stytta hverja nótt.
En þrauta andvörp þúsundanna mætast -,
og þessi bæn sem voldugt öldurót -;
„ Ó Drottinn minn, lát drauma mína rætast -;
ó Drottinn, veit mér sjúkum heilsubót!
Vér biðjum þess, að bölið sjúkdóms-viðja,
það bæti Drottins máttur hjálpar fús.
Vér biðjum þess, að blessist líknar iðja,
og blessun Drottins gisti þetta hús;
að drottinn hæða líkn þeim sjúka leggi
og ljósi varpi gegnum þrauta húm,
að friður Drottins vígi hússins veggi,
að vefji Drottins mildi hvert þess rúm.
Stefán frá Hvítadal
HELSINGJAR
ljóðabók útg. 1927