Elstu skjöl Hafnarfjarðarbæjar komin á Þjóðskjalasafnið

Elstu skjölin komin á Þjóðskjalasafnið

Elstu skjöl Hafnarfjarðarbæjar, skjöl sem urðu til áður en bærinn fékk kaupstaðarréttindi, hafa nú verið flutt á Þjóðskjalasafnið. „Elsta skjalið er frá 1855,“ segir Kristín Ása Guðmundsdóttir, sagnfræðingur og skjalavörður hjá Hafnarfjarðarbæ allt frá árinu 2019. Tækifærið er nú nýtt þegar flutt er á nýja bókasafnið og skjölin send í Þjóðskjalasafnsins.

„Flest eru skjölin frá aldamótum 1900 og fram eftir. Skjölin geyma sögu Hafnarfjarðarkaupstaðar,“ segir Kristín. Sveitarfélög séu skilaskyld og búið sé að vinna alla skráningarvinnuna svo Þjóðskjalasafnið taki við kostinum. Skjölin fylli 8-900 hundruð línur í excelskjali.

„Og við höfum fyllt upp í sex dálka með réttum upplýsingum fyrir hverja línu,“ segir Kristín. Þar á meðal hafi verið gerð textalýsing um hvert og eitt skjal. Gífurleg skráningarvinna hefur því farið fram.

En skipta þessi skjöl máli? „Já, mjög miklu. Allar opinberar stofnanir eru skyldugar til að skrá öll mál og skjöl og varðveita allar þessar upplýsingar, samkvæmt lögum um opinber skjalasöfn nr. 77 frá árinu 2014. Ekki má farga neinu nema að fá sérstakt leyfi og það kemur fram í lögunum að opinberar stofnanir eru skyldugar til að geyma sögu þjóðarinnar.“

En það fór meira til ríkisins en þessi skjöl því Landsbókasafn – Háskólabókasafn fékk efni sem ekki var útgefið af Hafnarfjarðarbæ; tímarit íþróttafélaga og hagsmunasamtaka, smárit, bæklinga og plaköt. Þar á meðal tímaritið Hamarinn, allt frá árinu 1930, sem ekki var til á þessu þjóðarbókasafni.

En hvernig sögu má sjá í þessum skjölum? „Sögu bæjarfélagsins,“ segir Kristín Ása. Manntalsbækur, hver bjó hvar og hvenær. Einnig fundargerðarbækur þar sem hægt er að sjá hvaða ákvarðanir hafa verið teknar.

„Mikið af þessu eru lóða og fasteignamál sem er mikilvægt að halda til haga upp á allskonar réttindi. Það eru margir hagsmunir í gömlum skjölum,“ segir Kristín Ása.

„Það eru stórir hagsmunir varðandi einstaklinga og bæjarfélaganna sjálfra, sem geta þurft að sanna að þau hafi gert eitthvað – eða ekki.“

Já, og nú lifa þessi skjöl um aldur og ævi!